Zondag in Sitia

Geen wekker, dat is ook vakantie en door het uur tijdsverschil lijkt het net echt qua uitslapen: half acht werden we wakker (of liever: Stijn en ik – de gebruikelijke vroege vogels). Op zondag is hier geen winkel of bakker open, maar we boften dat er in het appartement een witbrood, wat boter en locale honing al aanwezig waren. Met een broodrooster werd het gewoon een zondags ontbijtje. In het ochtendzonnetje zag ons appartement er nog beter uit: hier houden we het zeker een week uit!

Qua voorbereiding was ik in het vliegtuig pas gaan lezen over het programma en had dus geen kant en klaar weekprogramma uitgewerkt. We wilden toch eerst rustig aan doen, dus een ritje van drie kwartier naar een van de charmante oude vissers-/vestingstadjes was perfect voor de eerste dag. Langs de haven wandelen, wennen aan de Griekse letters en de heuvel beklimmen naar het oude Kazarma fort. Het fort werd in de 13e eeuw gebouwd door de Venetiers, vandaar ook de naam (casa di arma).

Een vroege lunch aan de boulevard, nog even geen warm eten, maar lekkere Griekse panini’s (heet hier toasties voor de toeristen) met een verkoelend glas cola (vooruit, Pepsi Max mag ook). De kustlijn volgend met de auto kwamen we uit bij het strand van Vai, dat in alle boekjes staat vanwege zijn uitzonderlijke palmbomen, die hier eigenlijk niet oorspronkelijk voorkomen, maar volgens de verhalen zijn komen aanwaaien/-spoelen als zaadjes en vruchtbare bodem vonden. Een mooi strand, helder water en niet al te ver van huis, staat op ons lijstje voor een strand-dag om nog een keer terug te komen.

Op de terugweg kwamen we langs Moni Toplou, een middeleeuws klooster dat mooi gerestaureerd is, maar waar we de bordjes volgden en geen foto’s gemaakt hebben van de kerk en het klooster, alleen van een kleine kapel langs de weg. Weer terug in het appartement hadden we nog genoeg daglicht over om de buurt lopend wat te verkennen, openingstijden van super en bakker te bekijken, langs restaurantjes in de buurt te lopen om iets voor ‘s avonds uit te zoeken en kwamen we zowaar een soort altijd-open super tegen om wat boodschappen te doen.

Eerste keer uit eten op loopafstand bij een restaurant dat het appartement aanraadde: het vlees was heerlijk, de griekse sla ook, maar de aardappels waren ons veel te vet. Genoeg zwerfkatjes op het terras voor entertainment, ook dat vooroordeel weer bevestigd. ‘s Avonds een top 5 van attracties proberen op te stellen, om erachter te komen dat met het bergachtige landschap en de kwaliteit van de wegen een heel aantal ervan 4+ uur rijden zijn. Met stip op 1 stond natuurlijk de geboorteplaats van Zeus, die was 2 uur 20 rijden, dus daar gaan we ons morgen aan wagen…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *