Dichterbij het opstappunt voor het zwemevenement Rondje om Pampus kon je niet liggen, voor mij was het zondag 4 minuten lopen op mijn slippers met m’n zwemtas naar de veerboot. Gerda en Huib stonden daar ook al in de rij, maar die moesten iets eerder op om vanuit Pijnacker-Nootdorp om kwart over acht bij de veerpont te staan. Met z’n drieën hadden we ons ingeschreven voor wave 6 van Rondje om Pampus.
De overtocht naar Pampus duurde ruim een half uur, voldoende tij om onze wetsuits aan te trekken en rustig naar de steiger te lopen waar we met z’n drieën tegelijk het water in sprongen om te beginnen aan het eerste rondje – rechtsom met de klok mee het eiland rond.
Daar waar het gisteren bloedmooi weer was met weinig wind, was het vandaag iets onstuimiger, halverwege het zwemmen kregen we zelfs een forse bui over ons heen. Nat van boven en van onderen dus. Wind stak ook op, Bart keek mee vanaf de boot en volgens Windy was het precies toen wij in het water gingen 5 bf. Daar waren de golven ook echt naar. Gelukkig waren er voldoende gele boeien om je te orienteren en meer dan voldoende kayaks en reddingsboten om het parcours om je toch veilig te voelen. Maar een pittig zwemmetje was het zeker.
Je moest voor 10:45 aan ronde 3 zijn begonnen, anders werd je er na 2 rondjes uit gedirigeerd. Huib was de enige van ons drie die de drie rondjes ook daadwerkelijk uit kon zwemmen, zowel Gerda als ik werden na het tweede rondje naar de finish gestuurd. En daar waren we eigenlijk niet eens echt rouwig om! Superleuk en bijzonder goed georganiseerd evenement. Volgend jaar voor de drie rondjes?
Kopje koffie op het eiland en daarna met de veerboot weer terug naar Muiden. Daar stonden Bart, Eniek en Nino al naar ons te zwaaien vanaf te boot. Na een snelle boterham waren we klaar voor avontuur 2 van deze dag: met z’n vieren een rondje Muiderslot. Je bent niet voor niets buren.
Met een audiotour het hele kasteel rondgetourd, bijzonder interessante geschiedenis van arme graaf Floris V die werd gedood op z’n 42e door rancuneuze edelen tot aan P.C.Hooft die er z’n meesterwerken schreef en diezelfde moordenaar van Floris verheerlijkte met een toneelstuk. Ook tijdens het bezoek aan het kasteel af en toe een flinke bui, maar gelukkig konden we schuilen en bleven we droog.
Rond een uur of 5 kwam ook Stijn naar Muiden en gingen we gezellig richting Ome Ko, een restaurant/bruine kroeg die blijkbaar al 200 jaar daar bij de sluis in Muiden zit. Het eten was heerlijk, de meubels hadden iets te veel bruine-kroeg-gehalte, maar de bediening was top. Na het eten Eniek, Nino en Stijn en al het wasgoed dat we niet meer nodig hebben, naar de auto gebracht. Voor Nino zit de vakantie er weer op, Eniek heeft een afspraak in Rotterdam maandagmiddag, maar komt ‘s avonds weer terug aan boord met dank aan taxibedrijf ‘klein broer’.