Nee, geen Sparta fans in de buurt? Daarnaast kon ik ook niet echt spreken van ‘het’ kasteel, want het waren er heel veel, maandag stond in het teken van de kastelen. We reden eerst naar Castro Marim, helemaal op het uiterst oosterse puntje van de Algarve. Bij dit visserstadje hadden ze niet 1, maar wel 2 kastelen. Het grootste kasteel is in 1319 gebouwd en was toendertijd het hoofdkwartier van de Tempeliers. De ridders die een belangrijker rol speelden bij het verchristelijken van Portugal. Geen lieve jongens die tempeliers, maar dat waren de daaropvolgende broeders van de Orde van Christus ook niet. De geschiedenis van deze ridder-monniken leest echt als een Dan Brown roman, allemaal gekonkel van de Portugese heersers om onder het juk van de paus uit te komen. 

We liepen de hele borstwering van het oude kasteel rond om van het uitzicht te genieten. Aan de ene kant zagen we zoutvelden, zeewater laten verdampen om er zout uit te winnen, aan de andere kant zagen we de mooie tuibrug die Portugal met Spanje verbindt over de rivier de Gaudiana. In het archeologisch museum hadden ze voorwerpen die gevonden waren, sommige dateerden ver voor Christus. Maar het gruwelijkst was wel het martel-museum dat ook in het kasteel gehuisvest was, echt niet normaal wat mensen bedenken om andere mensen pijn te doen en te doden. Brrr. 

Het tweede kasteel dat we op de tegenoverliggende heuvel hadden zien liggen, was dicht, dus die heuvel hebben we gelaten voor wat het was.

Na een korte cola-stop (als je geen koffie neemt maar cola zero) met onze inmiddels favoriete snack de pastel de nata reden we langs de rivier naar het noorden naar een nóg ouder dorpje Alcoutim. Op de Romeinse ruïnes daar zijn de resten van een 11e eeuws Moors kasteel gevonden waarbovenop weer een 13e eeuws fort gebouwd is. Ook dat kasteel hebben we uitgebreid bezocht en van de borswering mooie foto’s gemaakt van het Spaanse fort aan de overkant van de rivier. 

Met alle kilometers die we al hebben afgelegd, werd het daarna tijd om een benzine pomp te gaan zoeken in deze bergachtige uithoek. Met wat kunst-en-vliegwerk de tank kunnen vullen bij een zelfbedieningspomp, goed opletten, want gasoleo is diesel en gasolina is benzine. Op de route terug naar huis kwamen we ook nog langs het stadje Tavira en met de belofte van een kopje koffie en een ijsje kon ik Bart overhalen om toch nóg een kasteel toe te voegen aan deze dag. 

Tavira ligt aan de rivier Gilão met daaroverheen een mooie voetgangersbrug, de ponte romana, die ondanks zijn naam toch ‘pas’ in de middeleeuwen is gebouwd. Aan de overkant van de brug ligt niet alleen het oude Moorse kasteel met botanische tuin in het midden, maar ernaast ligt de imposante kerk Igreja de Santa Maria do Castelo. Binnen een tentoonstelling met wel 50 mariabeelden, varierend van ouder dan Gouda tot laat 18e eeuw.  

Na deze laatste culturele uitspatting was het dan eindelijk tijd voor een kopje koffie en daarna ook nog een ijsje. Konden we meteen zien dat de rivieren hier in zuid Portugal echte getijde rivieren zijn, want waar het water nog onder de brug doorstroomde, was het nu meer een miezerig stroompje, meer dan een meter lager stond het water. Terug naar huis nog wat eten halen bij de supermarkt en konden we nog net weer een mooie zonsondergang op de foto zetten. Toch weer een lange dag, maar wederom een top dag.