Maar de volgende ochtend kon ik zowaar mijn (licht) ontbijt er weer in houden en rond een uur of 9 kon ik ook redelijk normaal de trap weer op, dus… om tien uur stapten Bart en ik met fiets en al mijn spullen in de auto richting het Amsterdamse bos. De triathlon vond plaats rondom de Bosbaan: 750 meter zwemmen in de roeibaan, 20 km fietsen (4 rondjes van 5km) om de bosbaan en 5 km (5 rondjes van 1 km) om het pand van de roeivereniging. Spullen klaarzetten in de transitiezone en daar kwam ik ook een collega van m’n werk tegen: Cem, gezellig!

De route werd weer mooi uitgelegd bij een grote poster. ‘s Ochtends was het water gemeten: 15.9 graden en dan moet je verplicht een wetsuit aan. Nou, ik kan je vertellen, je wilt ook niet zonder wetsuit zwemmen bij die temperatuur. Ik wilde heel hard dat ik dit keer een pak MET mouwen had! Het water was zo koud dat het me gewoon de adem benam. Alle borstcrawl-training ten spijt, dan biedt schoolslag toch echt uitweg, daar kom ik altijd mee naar de eindstreep. Snel wetsuit uit, fietsschoenen aan, nummer om en helm op, op naar het eerste rondje. Op zich is het grappig om hetzelfde rondje vier keer te fietsen, ten eerste heb je het gevoel dat je heel veel afstand aflegt en ten tweede ken je na de eerste keer de route en de bochten al steeds beter. Na het fietsen natuurlijk ook nog rennen, mijn zwakste onderdeel… gewoon rustig doorsukkelen en dan komt de finish vanzelf.

Mooie medaille weer om mijn nek, daar doen we het tenslotte voor. Niet echt (al mijn medailles zitten in een grote schoenendoos op zolder), maar toch geeft het extra cachet aan de race en prestatie. Inmiddels ben ik ook lid geworden van een triathlon club hier in Pijnacker (TRIP), dus kan ik in de winter mooi mijn zwemmen op peil houden en ze geven ook spinnen op zaterdag. Verder ben ik toch meer een individuele sporter, maar met zwemmen heb ik soms wel een stok achter de deur nodig en dan helpt zo’n club. Ook fijn dat ik volgend jaar dan een atleten-licentie heb en dus niet iedere wedstrijd apart een dag-licentie hoef te kopen. Helaas doen ze niet veel aan het hardlooponderdeel, zal ik toch op zoek moeten naar een hardloopcoach om van mijn pijntjes af te komen en wat sneller te worden… Ach, je moet altijd iets hebben om aan te werken.