De laatste twee zeildagen hadden nog geen verslag gehad, maar het smakelijke verhaal achter de titel wil ik jullie toch niet onthouden (en mezelf ook niet, want als ik dit over tien jaar nog eens teruglees kan ik er misschien hartelijk(er) om lachen). Het kan zijn dat voor een aantal dit de eerste blog is die ze zien, want in de tussentijd zijn we er ook achter gekomen dat het automatisch mailen bij een nieuwe blog al twee jaar niet meer werkt, oeps… maar gelukkig kon Bart het weer herstellen.
Enfin, op woensdag vertrokken wij vanuit Stavoren om koers te zetten richting Workum. Een kort stukjes, maar ze hadden weer weinig wind voorspeld, dus dat was een veilig stuk én we hadden Workum al heel lang niet aangedaan vanaf het IJsselmeer. Tot onze grote verbazing stond er gewoon lekker wind en dus dachten wij nog even eerst echt te gaan zeilen voor we naar Workom voor de wind zouden gaan. Maar niets zo veranderlijk als de wind, want we hadden nog geen half uur gezeild of hij zakte af naar de voorspelde 1-2. Snel bijgedraaid en gauw naar Workum, al werd ook dat relatief met zo weinig wind.
Aan de buitenzijde van de sluis zijn een paar aanlegsteigers en vakkundig parkeerde Bart ons jachtje parallel in een gaatje waar we precies in konden. Na de lunch gingen we de stad in, vanwege de hitte maakten we iedere kilometer wandelen wel een drinkpauze om even met een koud glas drinken af te koelen. Ook het Jopie Huisman museum met airco was een welkome bezigheid.
Weer aan boord zagen we de buurvrouw een lekkere duik in het water nemen. Goed voorbeeld doet goed volgen en de lichten van de sluis waren dubbelrood. Helaas pindakaas, nog geen 300 meter het kanaal ingezwommen of de sluislichten gingen weer op groen en in verband met de indrukwekkende grote schepen die aankwamen ben ik maar weer heel snel omgekeerd.
Toen moest ik mijn lichaamsbeweging toch elders vandaan halen. We waren een fietswinkel met verhuur gepasseerd en ze hadden zowaar nog een oude gazelle voor me staan, die mocht ik voor een nacht wel mee en hem de volgende ochtend weer inleveren. Huurprijs? 5 euro! Dat het nog bestaat deze service. Kon ik na het eten nog even een lekker rondje fietsen naar Hindeloopen om daar de op-de-kop-boerderij nog eens te bekijken. De dag afgesloten op het strand van Workum met een mooie zonsondergang.
Dat je vlak bij het dorp ligt, hebben we geweten, want om 1 uur ‘s. nachts werden we ruw gewekt omdat we opeens kleddernat werden. Oei, regen denk je eerst en je wil je al haasten om alle luiken dicht te doen. En dan hoor je hard lachen en twee kwajongens die hard wegfietsen. O wat een lol om waterballonnen naar binnen te gooien op nietsvermoedende slapende mensen.
Enfin, de laatste dag behoeft geen eigen blog. Na een lekker ontbijtje buiten zijn we op donderdag zijn we naar Enkhuizen gezeild, het waaide ook nog best lekker. De boot schoongemaakt, nog een keer aan boord eten en vrijdagochtend kwam Stijn ons weer ophalen. Een heerlijke twee weken op het water waren weer voorbijgevlogen.