33 uur jarig

Als je op je verjaardag naar Canada vliegt en dus 9 uur tijd “erbij” krijgt, dan kom je inderdaad op een hele lange verjaardag uit. Daar staat tegenover dat je die dan wel grotendeels in een vervoersmiddel (auto en vliegtuig) doorbrengt, je zou ook kunnen zeggen op grote hoogte, want we vlogen op 12 km volgens de vluchtinformatie.

We waren extra vroeg vertrokken ivm het aangekondigde boeren-en-bouwvak-protest, maar als daar dan bijna niets van te merken is en de ochtendspits door genoemde aankondiging ook nog eens meevalt, dan ben je dus voor tienen al op Schiphol om je bagage in te checken. Voor het eerst dat we een snowboard af mochten geven bij de “odd-sized luggage”, maar ging verder soepel. Op verzoek van Eniek gingen we lekker zitten binge-watchen en koffie drinken bij het restaurantje met de reuze-theekopjes, mensen die Schiphol een beetje kennen weten dan meteen welk restaurantje we bedoelen. Gelukkig kon ik het meteen plaatsten tussen pier E en F/G.

Instappen ging ook soepel, een relatief kleine Airbus met de KLM, dat meten we altijd a aan de stoelen, set up hier was een 2+4+2-tje. Bij instappen was het personeel bezig met foto’s voor het interne KLM nieuws, want we bleken op de primeur vlucht te zitten waar ze voor het eerst volledige gerecycled en hergebruikt servies gebruikten. Volgens de aankondiging hadden ze op een aantal vluchten alles verzameld en diezelfde materialen ofwel gerecycled ofwel schoongemaakt. Naast hun CO2Zero initiatief – waar wij natuurlijk ook aan meededen – heeft KLM dus ook een closed-loop initiatief. Direct na opstijgen kreeg ik ook nog een leuke verrassing, een stewardess bracht een glas champagne, wat nootjes en een handgeschreven kaart om me te feliciteren met mijn verjaardag. Super! En het eten was ook nog eens lekker – gehaktballetjes met stamppot boerenkool – wat wil je nog meer.

Aan Canada zijde ging alles ook voorspoedig, natuurlijk moet je wel in de rij staan, maar vergeleken met JFK is dit een verademing en alles geautomatiseerd. Auto ophalen bij Thrifty, we hadden een echt Amerikaans formaat gereserveerd en dat was dubbel-fijn: niet alleen kon alle bagage er ruim in en zaten we heerlijk ruim, twee uur rijden in de bergen in het donker met eerst regen daarna (natte) sneeuw voelt een stuk veiliger in zo’n SUV met 4-wheel drive. Onderweg traditie-getrouw twee tussenstops: de Walmart in Squamish om eten, drinken en snacks in te slaan en rond 6 uur ‘s avonds toch ook maar een hapje eten, dat is dan meestal een fastfood hap die ook nog wel past bij het Nederlandse tijdstip van 3 uur ‘s nachts na het stappen. Inchecken bij het hotel ging ook als een zonnetje en om half negen nieuwe tijd waren wij al helemaal uitgepakt en trots dat we het zo lang vol hielden, maar toen crashten we ook wel met z’n allen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *