Ja, dat feitje kregen we deze week ook nog eens om onze oren, alsof we dat nog niet gemerkt hadden! 21 augustus is blijkbaar al het begin van de herfst, niet 21 september… Vrijdag was met recht de minst zomerse dag van de vakantie te noemen. Het regende zo hard, dat we gewoon beneden gingen zitten, behalve Bart dan, want er moest toch iemand de boel een beetje in de gaten houden. Beneden zitten kon gelukkig, want de koers van Enkhuizen naar Lemmer was bijzonder rustig: voor de wind. Nou ja, het begin was rustig, maar hoe meer we aan lagerwal kwamen, hoe meer de golven ons lieten rollen in het bootje. En als je voor de wind gaat, dan merk je toch al niet hoe hard de wind is, want we hadden we 30 knopen wind (da’s een mooie windkracht 7!). Teveel golven = misselijk beneden, dus dan maar liever bovenop. Eniek was al een tijdje boven, want die vond het zielig voor Bart en nu kon ze zelf ook nog even sturen. Mijn titel als eerste stuurman heb ik al doorgegeven aan Eniek, want die is een prima stuurvrouw. Voor deze vakantie nogmaals lang leve de regenbroeken en regenkleding en nog meer lang leve de kachel aan boord om alles droog te krijgen! En warm, want de absolute temperatuur is al niet warm, maar met natte handen en voeten is het bijna koud!

Lemmer is alweer zo’n oud stadje, karakteristiek is de sluis die je ziet als je vanaf het water aankomt, supermooi plaatje, regen of zonneschijn. Met de regenjassen ook even door het stadje gelopen, shoppen en chocola, DE remedie tegen de blues. Alleen wat nieuwe loom-bandjes gekocht en boodschappen gedaan. Met drie mensen die loomen gaat het hard met de voorraad. Lang leve de action, ook al zijn het neppers, 59cent per zakje. Tegen zonsondergang werd het toch nog droog, een lekkere avondwandeling langs het water gemaakt, goed voor mijn 10 duizend plus stappen per dag en levert weer een hoop mooie plaatjes op.

Zaterdag zou een mooiere dag worden, de familie Bouma zou aan boord komen, dus dat leek een goed idee. Stijn deed eerste boodschappen, helemaal verguld dat hij met vijf euro een heel brood, ham EN ook nog leverkaas voor op brood kon kopen, “mam, de Jumbo is zo goedkoop!” Haha, verpest door het Amerikaanse prijspeil zullen we maar zeggen, ook al kun je van de prijs van leverkaas natuurlijk nooit wat zeggen… De dag begon goed, met strak blauwe lucht. Maar gelukkig hadden de Bouma’s regenpakken mee, want bij het eerste kopje koffie, nog aan de wal begon het al te regenen. Buienradar zei slechts een buitje, en toen het om half elf weer droog werd, konden we gaan varen. Duurde even voor we echt wind hadden, maar daarna kwam de wind met grote porties. De lucht die erbij hoorde zag er redelijk onheilspellend uit, grote rollen zwarte wolken, blijkbaar een waarschuwingslucht voor alle watersporters volgens Piet Paulusma, voor de zekerheid maar een rifje erin gezet, heel handig zoveel sterke mannen aan boord om de lieren te bedienen. Bart hoefde echt alleen maar commando’s te geven, de rest werd wel gedaan door de 7 koppige bemanning. Urk gingen we net niet meer halen, dan zou het wel heel laat worden, en terug moesten we, de auto stond immers in Lemmer. Boterhammetje smeren voor de wind gaat prima, je bent alleen een stuk langer aan het smeren met acht hongerige monden dan met vier! Maar zelfs als we het uitschuifplateau niet meer gebruiken, dan kun je prima met acht op de boot zitten.

In Lemmer een lekker ijsje eten en nog wat boodschapjes doen, gezellig op de boot eten met een typische Hollandse mix aan zaterdagavond eten: kibbeling voor de ene helft en broodjes shoarma voor de andere helft. En tja, dan komt er toch echt een eind aan een leuke dag samenzijn en voorlopig ook weer even voor het samenzijn, in Juli en augustus hebben we ons hart weer kunnen ophalen en nu kunnen we er wel weer een jaartje tegen (we zullen wel moeten)…