Drie uitjes in 1 weekend

Toen ik zaterdagochtend tegen Bart zei: “Gezellig, hebben we drie uitjes samen dit weekend!” Was zijn eerste opmerking “Drie? Ik dacht dat we er twee gepland hadden…” Maar ja, een uitje naar de Corona sneltest straat daar begint het weekend natuurlijk mee. Ik had zelf al wel eens een ‘gewone’ Corona test bij de GGD gehad, maar nog nooit een bij de sneltest straat. Ik had nog even de hoop dat dat misschien zo’n spuug-antigeen test zou zijn, maar helaas, ook hier gewoon weer een nasofaryngeale swab met een irritant wattenstaafje. Eerlijkheidshalve, als je weer thuis bent, dan ben je het al bijna weer vergeten, dus het ongemak is maar van korte duur. En dan ook eerlijk is eerlijk, het is echt snel. We moesten naar het Marconiplein voor onze test, maar nog voor we thuis waren hadden we de uitslag al in onze e-mail box zitten: allebei negatief. (Zou ook niet weten waar we het hadden moeten oplopen, want ik heb welgeteld 1 iemand van buiten ons gezin gezien sinds Pasen, maar in theorie kan het natuurlijk en de kinderen gaan allebei iedere weekdag naar de broedplaats die school heet…)

Al een tijd geleden had ik voor op zaterdag een stadswandeling met meeneemlunch geboekt voor Den Haag. Toerist in eigen land en een steuntje in de rug voor de locale horeca.  Voor dit soort uitjes heb je natuurlijk geen Corona test nodig, maar toen ik donderdag bij de fysiotherapeut was, vertelde die me over het ‘nieuwe uitgaan’ dat in april getest wordt met enkele honderden attracties. Zij ging naar de Keukenhof en dat stond bij ons ook al jaren op het lijstje om eindelijk eens een keer naartoe te gaan. Meteen thuis gekeken of er nog kaartjes waren en we hadden mazzel, konden zelfs nog kiezen hoe laat we wilden komen. Al denk ik dat de 8.00-10.00 slot niet de meest populaire was voor op een zondag. De kinderen wilden niet mee, waarschijnlijk om  meer dan een reden, maar de belangrijkste was dat ze allebei zo’n hekel hadden gehad aan hun Corona test, dat dat het niet waard was. Ach, met z’n tweeën is ook gezellig. 

Maar laten we vooral in chronologische volgorde het verhaal vertellen en als de blog te lang wordt, dan wordt dit gewoon de zaterdag-blog (maar dan ga ik niet de titel veranderen). Om half één konden we hartje Den Haag ons lunchpakketje met wandelroute ophalen bij restaurant het Kabinet. Stom toeval dat ik dat op social deal voorbij had zien komen en er zijn vast meer restaurants die dit organiseren. Het weer was niet heel denderend en daarom was het ook niet heel druk bij het ophaalpunt. Op drukke dagen kregen ze wel zo’n 80 mensen, maar vandaag waren het er enkele tientallen. Na een heerlijk kopje koffie gingen we op pad. Natuurlijk zijn we wel vaker in het centrum van Den Haag geweest, maar op zo’n wandelroute kom je toch weer op andere plekjes en ook anders op bekende plekjes. 

De liepen het Lange Voorhout uit naar Hotel Des Indes, bekende naam en op hetzelfde plein als het Escher museum waar ik met Eniek heen ben geweest en de kerstmarkt waar ik twee jaar geleden met m’n moeder was geweest, maar ik had nog nooit echt het Hotel zelf bekeken. De tweede wereldoorlog was een thema dat toch wel vaak terug kwam in de wandeling en ook bij hotel Des Indes werd verteld dat tijden WOII beneden vaak hoge Duitse officieren samen kwamen, die dan niet doorhadden dat op zolder in de duiventil Joodse onderduikers zaten, die allemaal de oorlog hebben overleefd. Heel bijzonder. 

Via de Denneweg (leuke oude huizen en nu een leuk winkelstraatje) en de Mauritskade liepen we weer verder. Aan de rechter kant van het water stonden allemaal grote huizen en blijkbaar was dit water ook de grens tussen ‘het gewone volk’ en de grootgrondbezitters die hier in de 18e en 19e eeuw grote landhuizen neergezet hebben. Zeker rondom plein 1813 stonden daar ook nog een hoop fraaie voorbeelden van. Ik waande me bijna in de tijd van de Bridgertons. Nu zitten er vooral ambassades in. Het grote witte huis aan het plein was blijkbaar het kantoor van Anton Mussert in de tweede wereldoorlog, maar wat zegt het dat nu de ambassade van Pakistan daarin zit? Het monument op plein 1813 is opgericht om de oorlog tegen Napoleon – en onze overwinning – te herdenken, veel referenties aan God en vaderland in beeld en woord. Enorm oude bomen sieren het hele plein, sommigen wel 125 jaar oud. 

Volgende punt op de route was natuurlijk het Vredespaleis, zeer bekend gebouw, maar ik had er nog nooit echt stilgestaan om echt te kijken. Jammer dat je alleen buiten het hek mocht. Hier iets meer toeristen al, want dit is natuurlijk internationaal een heel bekende  plek. Een van de mooiere monumenten vond ik wel de Vlam van de Vrede – The world Peace Flame: in 2004 tekenden 197 landen en regio’s hier het vredesverdrag. Als symbool nam elk land een specifieke steen mee om rondom de vlam neer te leggen. Een heel sterk signaal en symbool natuurlijk, de uitvoering moeten we nog wel wat aan werken met z’n allen… 

Door het Zeeheldenkwartier kwamen we aan bij de Koninklijke stallen waar niet alleen de paarden van de koninklijke familie staan (en dat kon je ook ruiken als je er langs liep), maar ook de Gouden Koets. De Paleistuin is gewoon open en door een heel rustig park kom je dan langs de achterkant van Paleis Noordeinde. Lijkt mij zelf nogal vervelend als je een mooi gebouw hebt met veel ramen en dan constant de gordijnen aan de achterkant dicht moet houden, maar ja. 

Tot deze tijd hadden we het eigenlijk best droog gehouden, maar bij Chinatown begon het toch een beetje te miezeren. We zijn niet van suiker, dus we vervolgden gewoon onze route door de geur van specerijen en Aziatische toko’s. Door de drukke winkelstraten richting de Hofvijfer en de Gevangenenpoort, bekend van de gebroeders de Witt, of liever hun ondergang aldaar. 

Het Binnenhof waren we natuurlijk al vaker geweest, maar de geschiedenis is toch leuk om te lezen. Dat het in de tijd van Graaf Floris IV een jachtslot was bijvoorbeeld: hoeveel kamers kun je nodig hebben? De Ridderzaal kennen we vooral van de troonrede op TV en de fontein is blijkbaar ontworpen door Pierre Cuypers in de 19e eeuw. En dan reizen we duizenden kilometers om onze muntjes in de Trevi fontein te gooien… 

Via de Mauritspoort en het Mauritshuis, langs het torentje (het was zaterdag dus Mark was er niet), terug naar het Kabinet om op te warmen met een kopje thee en daarna terug naar de auto en terug naar huis. Erg leuk om met een routebeschrijving – en wat hulp van google maps als het niet helemaal duidelijk was – een stad in de buurt te verkennen. Ik ga eens kijken of dat op meer plekken kan, volgens mij sowieso in Delft en Dordrecht… 

2 thoughts on “Drie uitjes in 1 weekend

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *