April…tja, het is weer duidelijk

April is altijd een interessante maand, niet alleen qua weer, want – om haar naam eer aan te doen – heeft april ook dit weekend weer voor de nodige reuring gezorgd, maar ook omdat er altijd weer een hoop leuke dingen op de kalender staan. Om het weer maar als eerste bij de kladden te grijpen. Eerste paasdag: lekker zonnetje! Tweede kerstdag: hagel?!?! windkracht 7?!?!? Ik dacht dat de zonnepanelen van het dak zouden waaien! Sinterklaasliedjes pasten er beter bij dan 1 ei is geen ei… 

De maand wordt traditiegetrouw afgetrapt met wat humor. Zoals onze scheurkalender zei: alles waar je green grappen over mag maken is gevaarlijk. Nou, de actie van Dominos kwam aardig dicht in de buurt: maak geen grapjes over Stijn’s lievelingspizza. Al hadden ze heel coulant er ook een totaal belachelijke pizza bij gezet, zodat het overduidelijk was dat op 29 maart een dikke 1 april grap in alle nationale kranten z’n omloop deed. En Stijn als oud werknemer weet natuurlijk als geen ander dat de nummer 5 populairste pizza nooit van het menu af zou gaan. Op zijn school hadden ze ook een leuke: omdat mondkapjes als spiekbriefjes werden gebruikt, mochten vanaf donderdag alleen nog transparante mondkapjes worden gebruikt, die waren te koop bij de conciërge. Een van zijn vrienden was zelfs speciaal naar school gefietst, hahaha, dan verdien je het om lekker wind tegen te hebben op de heenweg. Langs de web bij onze rotonde hadden een paar grapjurken een wel heel rare interpretatie van 1 april, kikker in je bil: met een trapje maak je het de kikkers wat makkelijker dachten ze…

Tweede keer Pasen in lockdown, dus wederom op wat kleinere schaal dan normaal en onze gebruikelijke familiebrunch was met 5 in plaats van met 10. De andere helft van ons tiental had een zelfde soort ontbijtfoto vanuit Friesland gestuurd. En natuurlijk mocht ook de jaarlijkse paaseierenjacht niet ontbreken. Voor het eerst opgedaan als traditie in de VS in 2008 en daarna eigenlijk altijd een vast nummer gebleven.

Waren we eerst al verbaasd dat de kids het nog wilden toen toen ze tieners werden, nu is het gewoon lachen dat de oudste al mag stemmen, maar nog steeds huppelend met haar paas-mandje door de tuin gaat. Stijn doet iets stoïcijnser, maar vindt het stiekem toch ook wel leuk, al is dat rare gele mandje dat z’n zus hem nog steeds omhangt aandoenlijk. En om niet alleen maar Amerikaans te doen, plakken we er in de avond-uren natuurlijk ook nog een typisch Hollandse gourmet aan vast. Nu kan het apparaat weer even tot kerst naar zolder.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *