Als je in Oostenrijk bent, doe dan als de Oostenrijkers: dat betekent kerstavond op de 24e vieren, boom(pje) opzetten en ‘s ochtends dan magisch kadootjes eronder vinden en natuurlijk feestelijk samen eten. Toch nog een beetje Nederlands tintje eraan gegeven door het gourmet-stel mee te nemen. Wij hadden voor het laatst gegourmet in 2011, maar het regime zit er zo standaard in dat ik ook op auto-piloot de boodschappen samen met Magon en het snijwerk kon doen: uitjes, champignons, paprika, geklutst eitje, kip, zalm, varkenslapjes en bij gebrek aan gehaktballetjes, shoarma en ander Nederlands vlees Oostenrijkse mini-worstjes. Gezellig twee-en-een-half uur tafelen. Klein beetje Amerikaans ook meegenomen: gingerbread huisjes maken, zonder katten kunnen ze rustig op tafel blijven staan.

De derde dag op de latten zit er inmiddels op, drie totaal verschillende weertypes: dag 1 lag er genoeg sneeuw, maar waaide het best hard, dag twee kon je geen hand voor ogen zien, want het sneeuwde bijna de hele dag, maar was het super om in de poedersneeuw te skieen en vandaag hadden we de hele dag mooi weer en toch ook nog profijt van de nieuwe sneeuw.

Zillertal zijn we tussen 1997 en 2007 bijna iedere winter wel geweest, de dorpen zijn nog hetzelfde, maar er zijn veel meer en grotere liften bij gekomen. Ook nieuw: roltrappen richting de eerste gondel in Kaltenbach. Via Kaltenbach kun je doorsteken naar Hochfuegen, waar Bart en ik fijne herinnering hebben aan de superlange pistes. Schitterende uitzichten onderweg in de liften en op de pistes, zoals mijn moeder zegt HGG (het grote genieten). Met acht heb je altijd wel groepjes die elkaars tempo en wensen delen, na de lunch gingen Bart, Bjorn en Lars lekker zwarte pistes pakken terwijl de rest van het gezelschap het lekker bij de rode pistes hield. De weg weer terug naar Kaltenbach ook niet te laat beginnen, want ook al zijn het maar drie afdalingen en twee liftjes, kost toch al met al zo’n 1 1/2 uur. De dalafdaling was ook gewoon open en de heren Bouma hadden daar wel oren naar, Bart en ik gingen ook mee, al heb ik toch bij het Mittelstation ervoor gekozen om geen blessure risico te nemen en heb de tweede helft in de gondel gedaan.