Nu we weer terug in Nederland zijn, lonkt de Oostenrijkse sneeuw weer, heerlijk met alle andere Nederlanders in de file richting de Alpen in plaats van 10 uur in het vliegtuig zitten om 9 uur tijdsverschil te overbruggen (Whistler). En nog gezelliger om die file dan te delen met (een deel) van je familie: met Bob, Magon, Lars en Bjorn in twee auto’s vertrokken we op vrijdag richting het Zuid-Oosten. Niet achter elkaar aanrijden, maar wel afspreken waar we samen zouden stoppen, de eerste stop bij Huenxe, al zoveel jaar de eerste stop in Duitsland. Drukte viel nog mee en een tafel voor 8 was snel gevonden, dat bleef zo tijdens de reis, ook al nam het aantal files wel toe naarmate we meer richting zuiden kwamen. We hadden al bedacht dat in twee keer rijden lekker relaxed was en hadden via booking.com een heel charmant hotel geboekt vlak bij Stuttgart.

Na een lekker ontbijt reden we door via Muenchen naar het Zillertal in Oostenrijk. Daar ben ik ooit begonnen met skien in januari van 1997 en nog vele jaren daarna, veel veranderd, maar de 169 is nog steeds de enige weg door het dal. Een appartement voor 8 al ergens in februari geboekt en bij binnenkomst viel het niet tegen: lekker groot met een ruime woonkeuken, een zitkamer met lekkere banken om in te hangen en vier ruime slaapkamers met elk een eigen badkamer. Hier houden we het wel een week uit. En we hadden ook nog lekker veel tijd om boodschappen te doen en de ski’s en liftpassen op te halen. Grote pan macaroni gemaakt en daarna de hele avond spelletjes gedaan: start-11 was een nieuw spel en regenwormen een oude vertrouwde.

Zondag eerste ontbijt met Kaiserbroetchen, meteen geregeld dat de bakker ze de rest van de week komt brengen, zodat we niet om zeven uur naar Stumm hoeven te rijden waar de dichtstbijzijnde bakker zit. Bij Kaltenbach konden we de auto mooi dicht bij de gondel kwijt en al vroeg naar boven. Whistler heeft ons wel een klein beetje verpest met alle poedersneeuw die we daar gewend zijn, maar… er ligt sneeuw en we kunnen skien! De drie jongens splitsen zich na het eerste kopje koffie al snel af van de rest van de groep, want ze zijn een beetje sneller dan de rest, maar we spreken om 1 uur af voor de lunch: kaiserschmarren en currywurst met pommes en almdudler erbij, dat is wel even weer genoeg Oostenrijk in 1 dag.