Met Eniek aan het roer voeren we weg uit de kom bij Hoorn, het eerste stuk was lekker voor de wind, konden we gelukkig dicht langs de wal varen en hadden we geen last van het fonteinkruid dat welig tiert in het Hoornse Hop. Lekker windje vier, dan kun je best vaart maken. Met een dikke twee uur waren we al bij de sluis van Enkhuizen. Ook daar een dubbele kolk en hoefden we niet lang te wachten.

We zouden bij Enkhuizen beslissen of we daar zouden blijven of door naar Medemblik, maar voor zo’n mooie zeildag was Enkhuizen toch net te dichtbij. Het venijn zit ‘m dan toch in z’n staart, want als de wind wat afneemt én je moet kruisen, dan duurt het stuk Enkhuizen – Medemblik toch ook nog een dikke drie uur. Het voordeel van kruisen is dan wel weer dat je bijna niet van koers hoeft te veranderen om te kunnen strijken en dat deden we dan ook als een geoliede machine. 

In Medemblik konden we bij de reddingsbrigade nog aan de wal liggen. Niet dat we een reddingsboot nodig hadden, maar dit is de locatie die het dichtst bij de douches én de winkels ligt. Het was gezellig druk, dus al snel kwam een bootje vragen of hij langszij mocht dubbelen. Wateretiquette voor wie het nog niet weet, daar hoor je geen ‘nee’ op te zeggen 😉 

Aan boord lekker pasta gegeten met wat salade, het traditionele wandelingetje door het stadje gemaakt en weer wat nieuwe stukken van Medemblik ontdekt en natuurlijk de oude bekende ook gezien.