Matisse & company

Wat een geweldig weekend weer, heerlijk, helemaal bijgetankt. Zowel op zaterdag als op zondag een maaltijd genoten met lieve vrienden, dus bijgetankt met de sociale vitamines en op zondag gezellig met z’n viertjes naar het MOMA, dus ook de culturele dorst is weer gelest.

sneeuwschuiversOp zaterdag werd eerst de gebruikelijke routine in de war gegooid door tien cm sneeuw. Dat zag er vooral mooi uit, maar stelde niet veel voor. Om half acht kwamen de schuivers om de straten weer begaanbaar te maken en wij hadden onze eigen sneeuwploeg, bestaande uit Eniek en Bart. Met een sneeuwploegsneeuwblazer is het een stuk makkelijker dan met een schep, zei degene die lekker achter de ramen foto’s kon maken… Al met al geen reden voor alle ophef, maar mijn jazz-dans class werd verplaatst en toen we klaar stonden met onze gepoetste tanden en schoenen, kregen we ook een sms dat de tandarts z’n kantoor dicht liet vandaag. Tja, dan maar gewoon alle vijf de wasjes draaien, het huis stofzuigen, de badkamers (alle vier) schoon, boodschappen doen, koekjes bakken en alvast het avondeten voorbereiden. Einde middag kwamen Myralda en Lucien gezellig een kopje thee/koffie drinken en met z’n allen eten. Ja, Bruno en Isabelle waren ook mee, maar daar merk je eigenlijk niet veel van, want alle vier de kinderen hebben een gedeelde interesse in X-box, netflix en het nieuwe katje (in die volgorde). Supergezellig en lekker gekookt, al zeg ik het zelf!

Henri-Matisse-travaillant-à-des-découpages-géants-Nice-1952-Photo-Hélène-AdantOp zondag niet al te laat uit de veren. Vanwege de sneeuwresten op straat wederom lui besloten om niet te hardlopen (maar wel een half uurtje op de cross-trainer als goedmakertje). Moet toch gauw weer lente worden, veel beter voor mijn conditie! Om tien uur in de auto richting New York City, parkeren op 56th street, lekker dicht bij het MOMA. In het MOMA hadden ze een speciale expositie van Matisse z’n knip van gogh starry nighten plakwerk, of cut-outs zoals het zo mooi in het Engels heet. Wist ik niet, maar in de laatste tien jaar van z’n carriere/leven was Matisse vooral bezig om met gekleurd papier en schaar hele kunstwerken te creeren, ik kende eigenlijk alleen z’n schilderijen maar. De kinderen hadden er eerst niet veel zin in om ook nog wat meer van het museum te bekijken, maar met een slimme scavenger monet waterlelieshunt kon ik ze toch geinteresseerd krijgen. Ik was natuurlijk vergeten om zo’n kinder-luisterding te huren, maar met de opdracht: als je alle schilders vindt die op het lijstje bij de 5e verdieping staan, dan gaan we wat drinken, kreeg ik ze toch nog enthousiast. Tweede prijsvraag: en je moet me vertellen wat je favoriete schilderij was. Stijn liep in sneltrein vaart door de expositie en keek vooral naar de bordjes, maar Bart kreeg er toch nog wel wat uitleg in over impressionisme en surrealisms. Ik pollockliep met Eniek, die niet te spreken was over mijn “lang-van-stof” zijn. Maar ik probeerde haar te vertellen hoe ze een Miro kon herkennen en wat de kenmerken van Van Gogh waren of Pointillisme. En nu  maar hopen dat er nog wat blijft hangen. Maar…ze vonden het allebei leuk. En Stijn heeft smaak, want zijn favoriete schilderij was “starry night” van Van Gogh. De waterlelies van Monet zijn nog steeds een van mijn favorieten van die MOMA pauzeverdieping, al was het alleen maar door de kleuren en de grootte. Na een kopje koffie/glaasje fris kreeg ik ze zelfs nog zo ver dat ze het op de vierde verdieping nog een keer wilden herhalen, maar dan wel de verkorte versie: alleen op zoek naar Warhol, Liechtenstein en Pollock. Of zoals Stijn het noemt: de schilder van de blikjes, de stripverhalen schilder en de schilder van de “mess” (rommeligheid).

Na het museum met de metro naar downtown, op 12th street afgesproken met Douwe, Claudia, Keimpe en Jildou in een heel leuk Italiaans restaurantje voor een lekkere lunch. Supergezellig om weer even bij te praten. Langer blijven hangen dan gepland met de garage-tijd, maar toen we met de metro weer naar 56th waren gegaan, deden ze daar gelukkig niet zo moeilijk over. En dan nu de transitie naar de werkweek. Als we het moeten geloven krijgen we een enorme sneeuwstorm morgenavond – Juno. We gaan het zien en houden jullie op de hoogte, de sneeuwblazer staat klaar!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *