Laatste dagje zeilen was eigenlijk maar een kort stukje, maar dat kun je natuurlijk altijd een beetje oprekken. Dus leuk idee: laten we vanuit Hoorn eerst naar Marken varen om daar te lunchen en dan door naar Enkhuizen. De kinderen onder luid protest, want dat duurde veeeel te lang voor ze weer wifi zouden krijgen, maar wij waren onverbiddelijk en zetten koers naar Marken. Dat was kruisende koers, maar gelukkig wel wind, voor even, want we waren nog niet halverwege richting Marken of de wind nam al ernstig af tot een windkracht 2. Bummer dat gooide een beetje roet in het eten en een kleine calculatie leerde dat we pas om een uur of drie in Marken zouden zijn met deze snelheid. Eh…niet echt lunch meer en bovendien zouden we dan wel erg laat in Enkhuizen zijn. Dan maar meteen koers naar Enkhuizen, dat was tenslotte ook nog een dikke twee uur zeilen. Voor de ervaren zeilers: als je kruisend richting Marken gaat, dan betekent dat voor de wind naar Enkhuizen, saaie koers dus, vooral omdat voordewindse koersen voelen alsof je geen wind hebt (snelheid vooruit – wind van achteren = wind die je voelt = vaak bijna geen ervaren wind). Maar niet getreurd, want: het bleef droog! Met dit rustige weer nogmaals een experiment met de go-pro: zo ziet het eruit als je vanuit bovenin de mast meekijkt met het zeilen.

In de haven van Enkhuizen vast de tassen wat ingepakt voor de volgende dag en ons “laatste avondmaal” aan boord gegeten: alles wat nog over was, haha, een soort van rare maaltijd met sla, soep, knakworstjes en eieren. Enige dat we er nog bij hoefden te kopen: een toetje.