100 duizend stappen

Nee, dit is niet weer een of andere challenge die ik aangegaan ben, maar de gezamenlijke hoeveelheid stappen van vandaag met ons vieren. Matthijs en Ineke hadden ons namelijk uitgenodigd – of uitgedaagd? – om een etappe van het Pieterpad met hen mee te lopen. Zij zijn na jaren weer begonnen om het hele Pieterpad af te lopen en waren inmiddels al bij etappe 15 beland, van Zelhem naar Braamt, in totaal 17km. Nadat ik Bart gerustgesteld had dat er altijd een escape onderweg was in de vorm van een bushalte, werd ook hij enthousiast en zeiden we volmondig ja. 

Vroeg uit de veren, want de weersverwachting was vooral in de ochtend nog mooi. Om 7 uur vertrokken om met twee auto’s eerst naar Braamt te rijden, alwaar we de auto van Ien en Thijs op een parkeerplek achterlieten en toen doorreden naar Zelhem. Dat ritje duurde maar een klein kwartier, lijkt heel kort, toch zouden we er 4 uur over doen om weer terug naar Braamt te lopen. Maar het gaat niet om de snelheid, maar om wat je onderweg allemaal tegenkomt en ziet. 

De eerste uitdaging is al om het begin van het pad te vinden vanaf de parkeerplek, maar een behulpzame man die z’n hond uitliet en waarschijnlijk al menig wandelaar op het juist pad had geholpen wees ons de weg. Vanaf dat moment is het vooral goed opletten op de rood-witte bordjes/streepjes die je onderweg ziet. Ik moet echt zeggen, petje af voor hoe goed het gemarkeerd is allemaal.

De lol van het Pieterpad is dat je zo min mogelijk door de bebouwde kom loopt. Heel soms liepen we op asfalt, maar vaker liepen we op onverharde paadjes. Sommige zelfs zo smal dat we achter elkaar moeste lopen, maar vaak liepen we gezellig twee aan twee: gezellig kletsen en genieten van de natuur. 

De eerste koffiepauze deden we bij kasteel Slangenburg, de coffee to go was gelukkig al om 10 uur open gegaan en uit de Mary Poppins rugzak van Ien kwamen lekkere gevulde koeken om erbij op te peuzelen. Het kasteel leek eerst meer een klein landhuis, maar toen we eromheen geleid werden, zagen we dat het toch wel echt een kasteeltje was, inclusief slotgracht. Weer een van die juweeltjes die Nederland rijk is! En het pad langs al die mooie bloeiende bomen en weilanden vol bloemen was ook al helemaal niet verkeerd natuurlijk. 

Ik zal niet alle punten beschrijven, maar meer samenvattend proberen te vertellen over de jonge veulentjes die we onderweg zagen, de aardappelboeren die hun teelaardappelen aan het uitrijden waren en de vis-trap die bij de sluis ‘de Pol’ in de oude IJssel was aangelegd.

Nee, geen Engelse ‘trap’ maar een echte Hollandse trap om te zorgen dat de vissen ongehinderd langs die sluis konden migreren. Echt weer een ingenieus stukje ecologisch aanlegwerk, zoals je op de foto kunt zien loopt de ‘vis-trap’ gewoon als een lint door het landschap om de sluis heen, met steeds kleine stukjes verval. Op de luchtfoto ziet de zuiveringsinstallatie er wat lelijk uit, maar vanaf de grond zie je daar niets van en is het gewoon een mooi, rustig natuurgebied. 

Vanaf daar werden de paadjes eigenlijk alleen nog maar mooier en liepen we ook door weilanden over het erf van boeren, met wilde bloemen in de berm en enorme velden graan en koolzaad. En toen waren we zomaar opeens weer in Braamt. In goed gezelschap gaat de tijd supersnel voorbij en voor je het weet heb je 4 uur gelopen en 25.000 stappen op je teller staan.

Met de auto van Ien en Thijs weer terug naar Zelhem om daar de dag gezellig af te sluiten op een terrasje met wat drinken en een tosti of uitsmijter. Tegen die tijd begon het wat te druppen en toen we in de auto terug zaten ook echt te hozen. Hadden we het weer in ieder geval goed ingeschat en de dag was in ieder geval eentje met een zonnetje: een superleuke dag! 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *