Korte update zonder al te veel foto’s, want in alle haast zijn foto’s er helemaal bij in geschoten – om nog maar niet te spreken over het feit dat tieners van tegenwoordig niet meer op de foto willen worden gezet en dat gebruik van foto’s op social media eerst moet worden goedgekeurd…
Na vijf dagen school weet je al bijna niet meer beter dan dat dit het ritme is, altijd grappig. Eerste twee dagen is het nog stressen, want dan heb je niet de juiste schoolspullen gehaald en sta je met 100 andere auto’s bij de winkel om uit ellende maar bij de plaatselijke “kruidvat” je spullen te gaan halen. Heb je niet de juiste papieren ingeleverd van het jaarlijkse doktersbezoek en mogen ze niet mee sporten. Heb je natuurlijk niet de ‘juiste’ snacks voor in de lunchbox in huis gehaald en moet je nog even snel een supermarkt bezoekje extra doen. Maar dat is alleen de eerste twee avonden, daarna appeltje eitje (die gaan ook in de lunchbox!).
Het is wel even anders dan vorig jaar, want we hebben nu geen Gladys meer die de kinderen ophaalt, ze moeten allebei zelf zien thuis te komen. Ook nog een allebei apart, want Eniek heeft 5 dagen per week na school twee uur tennis, als er een wedstrijd is soms nog langer. Stijn vindt het allemaal al lang prima, die heeft nu alle vrijheid tot half zes en doet erg zijn best om helemaal zelfstandig zijn huiswerk onder controle te krijgen. De eerste week hadden de leraren nog enigszins genade, maar nu in week twee barst het geweld los.
Leuke anecdotes van Stijn zijn er al volop, mijn twee favorieten: Geschiedenis leraar vraagt aan iedereen in de klas waar ze het meest naar uitkijken dit schooljaar, zegt meneer heel droog “de laatste schooldag”. Denk niet dat hij hier punten mee gescoord heeft. Later die week vertelt hij aan Bart dat hij echt denkt dat Engels en Science z’n slechtste vakken gaan worden dit jaar. Als Bart dan vraagt of het moeilijker is dan vorig jaar of dat de leraren heel streng zijn, dan is het antwoord doodleuk “nee, maar Engels is het eerste uur en dan ben ik nog niet wakker en science is het laatste uur en dan kan ik alleen maar denken aan naar huis gaan.”
Eniek is vooral heel serieus en geconcentreerd bezig om van een goed begin het halve werk te maken. Ze heeft leuke vakken en leuke leraren, tennis hakt er natuurlijk in en ze zit tot nu toe iedere avond tot laat nog te studeren, maar ze blijft er kalm onder, enige dat er een beetje onder lijdt is vioolspelen, maar dan knijpen we daar maar een beetje een oogje dicht. Tennis is alleen het eerst kwartaal, dat is nog wel te overzien.
Bart, Stijn en ik spelen ook tennis, maar dan gewoon op donderdag avond bij de plaatselijke rec center. Allemaal weer in het gareel en ritme.