Herkansing glijbanen

Vanochtend natuurlijk eerst Bart gefeliciteerd en hem daarna de deur uitgestuurd om broodjes te halen voor zijn eigen ontbijt, want tja, als je de avond van tevoren vergeet om te bestelen, moet je zelf naar de bakker. Maar gelukkig vond hij dat niet erg en de broodjes smaakten heerlijk, net als de eitjes die we ook maar even op moesten maken, want laatste relax ontbijt op laatste vakantiedag in Oostenrijk. 

Het was weer een supermooi-weer-dag, dus gelukkig kon het oorspronkelijke programma gewoon doorgaan. Aangezien we op onze eerste vakantiedag ivm het weer een dichte glijbanen attractie aantroffen op de Wildkogel-baan, namen we vandaag weer hetzelfde gondeltjes omhoog. Met blauwe luchten is het boven nog mooier en de koeien leken ook een stuk vriendelijker. Ook hadden we dit keer aan de 2 Euro munten gedacht om houten balletjes uit een automaat te halen voor de “knikkerbaan” die ze daar gemaakt hadden. Gelukkig is de helling zo afgesteld dat je rustig mee kunt lopen zonder hals-und-bein-bruch kapriolen. En hoe oud je ook bent, spelen met knikkers blijft leuk! 

Na een lekker drankje op het terras met uitzicht op de Gross-Venediger splitsen we kort op. (op veel plekken heb je gelukkig zo’n paal met kijkgaten waar alle bergen uit de omgeving op staan, want ze uit elkaar houden is een kunst apart) Ik wilde graag naar het middenstation lopen via de mooie panoramaweg van de vorige keer en de rest nam liever de gondel. Geschatte wandeltijd 1 uur – dat kan korter dacht ik nog – dus de rest kon boven nog wat extra tijd boven doorbrengen. Supermooi uitzicht weer en na 40 minuten kwamen we elkaar weer tegen bij het middenstation, wat een perfecte timing. Alleen was ik iets bezweter dan de rest. 

Bij de gondel konden we onze matjes huren: een soort tapijtje met een touwtje, je voeten ertegenaan zetten, aan het touwtje een beetje achterover hangen en goed ellebogen en knieen naar binnen houden. Dat was in ieder geval de uitleg… Bart en Eniek waren er behendiger in dan Stijn en ik. Dus wij twee hebben het gehouden bij alleen de blauwe glijbanen (de makkelijkste met het minste aantal bochten), al probeerde ik nog wel vol bravoure de eerste rode om lekker uit de bocht te vliegen en wat lekkere schaafplekken op te lopen. Lange broek en lange mouwen zijn handiger, maar niet als het 25 plus Celsius is. Tussen de glijbanen door moest je naar beneden lopen natuurlijk, maar met 9 glijbanen ging dat voor je gevoel vrij snel. 

Bij de laatste glijbaan stond een grote auto klaar waar je je matje weer in kon leggen en was er ook een restaurant om de lunch te nuttigen. Traditioneel Oostenrijks met verschillende soorten Schnitzel en voor Bart een Rosti gerecht met natuurlijk de nodige glazen Almdudler en Spezi. Weer verzadigd moesten we daarna nog wel een dik uur naar het dorp lopen in de brandende zon, maar proberen de moed en de pas erin te houden, dan kom je vanzelf bij de “nieuwe kerk”. 

Alweer de laatste avond in dit heerlijke appartement, als we serieus geld zouden hebben, dan wisten we het wel, er staan er nog drie te koop, maar voorlopig houden we het maar bij het huren voor een weekje vakantie. Na de maaltijd vast de grootste dingen opgeruimd en ingepakt en lekker afgesloten met een spelletje Ligretto en voor het slapen gaan nog een laatste rondje sauna (voor mij dan). Het uitzicht zal ik het meest gaan missen, maar goed om te weten dat de alpen in de zomer minstens zo leuk zijn als in de winter!

One thought on “Herkansing glijbanen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *