Sneeuw!

top-of-the-worldDe eerste vijf dagen skieen zitten erop, tweede helft begint morgen. Tien dagen skieen is een luxe, ik weet het; voordeel van lang hier zijn is dat je ook een gewone “rustdag” in kunt lassen. Kinderen mogen uitslapen en ochtendje pyjama met TV en mijn benen kunnen ook even weer tot rust komen. Want ik voel m’n kuiten, dijen en knieen wel, hoor, je mag dan in vorm zijn voor een triathlon, kilometers lang met de zwaartekracht mee is toch zwaarder dan je denkt! We hebben al bijna de hele week iedere dag sneeuw, dat betekent veel skieen in de wolken en goed opletten voor hopen poedersneeuw op de piste. Als je dan hoog genoeg bent om boven de wolken te kijken, dan is het uitzicht adembenemend!

stijn-ski-klasDe kinderen hebben de eerste vijf dagen ski- en snowboard-les, zowel zodat zij er even in kunnen komen met professionele begeleiding en zodat Bart en ik een paar dagen met z’n tweetjes¬†echt serieuze afstanden kunnen maken. Iedere dag brengen we ze om kwart voor negen naar de Whistler Gondola en om half vier halen we ze weer op. Het gebied is zo groot, we zijn Eniek 1 keer tegengekomen en Stijn niet, Eniek valt ook iets meer op met haar felle broek, witte jas en roze helm. Leuk om te zien hoe gecontroleerd en met gemak ze naar beneden komt, volgende week gaat Bart switchen naar ook een snowboard en dan gaan we twee-om-twee.

olympic-ringsBart en ik hebben alle pistes kunnen doen die op mijn verlanglijstje stonden, behalve de dalafdaling naar Creekside, die was weer dicht, bummer! Hoeveel sneeuw moet er wel niet vallen voor die open gaat? We krijgen nog meer sneeuw volgende week, dus we blijven proberen. Wel gelukt om op de foto te gaan met alle “landmarks” langs de route, op verschillende punten hebben ze het Olympische beeld van Whistler neergezet alsook Olympische ringen. Twee jaar geleden met blauwe luchten en nu met grijze, maar een vaste foto-serie.

wipe-outNatuurlijk probeer je ook wel iets te veel, Bart komt overal zonder problemen naar beneden, maar ik moet toch echt m’n mogul-kwaliteiten nog wat oppoetsen, ik kom ook wel naar beneden, maar komt iets witter de piste weer af! Gisteren was een bijzonder mistige dag en kon ik op sommige stukken niet verder kijken dan de punten van m’n ski’s (ok, waarschijnlijk koffie-lift-company50meter zicht, maar toch) en ben ik tot de conclusie gekomen dat de meest belangrijke skiles in het allereerste begin was: met pizzapunten kom je overal vanaf! En gelukkig heb je hier net als in Oostenrijk veel tentjes langs de piste om op te warmen met warme koffie en/of iets lekkers… Whistler heeft dit jaar een nieuwe iPhone app die bijhoudt waar je bent, welke liften je neemt, hoeveel kilometers je geskied hebt en hoe hard. Voor statistiek-nerds slide1zoals wij natuurlijk een leuk extra speeltje. GPS kaart lezen na een dag is lastig, aangezien het gewoon plat geprojecteerd is, maar als je dan beide uiterste pisten van het gebied hebt gedaan op 1 dag, dan ziet het er toch leuk uit. En qua snelheid probeer ik nog steeds Bart een keer voor te blijven, maar ik denk dat ik volgende week me maar ga houden bij het “veilig en gecontroleerd is beter dan snel” en misschien maak ik wel meer kans om te ‘winnen’ als hij op snowboard is. Goed, genoeg verhalen voor 1 blog, ik sluit af met wat foto’s in een filmpje dat Bart gemaakt heeft. Vandaag lijkt een mooie zonnige dag te worden, dus ik ga de boel optrommelen om aan te kleden en naar buiten te gaan!

Leave a Reply

Your email address will not be published.