Avontuurlijk of stressvol?

Eindelijk kerstvakantie! Toen we boekten in januari, wisten we nog niet dat school pas zo laat vakantie zou geven, maar gelukkig doet school hier een stuk minder moeilijk: gewoon toestemming gekregen om ze vier-en-een-halve dag eerder uit school te halen. Op voorwaarde dat ze zelf met alle leraren zouden bespreken wat ze met het huiswerk zouden doen. Hebben ze alletwee netjes gedaan, een aantal werkstukken eerder ingeleverd, computer mee om wat dingen op vakantie te maken en twee proefwerken mogen na de vakantie ingehaald worden. Kijk, toch makkelijk dat alles tegenwoordig online staat.

Vrijdagavond alles ingepakt, helaas ging het niet allemaal in 3 koffers, dus toch een vierde erbij moeten halen. Vier helmen, twee paar ski-schoenen, vier skibroeken en alle andere warme kleding nemen toch iets te veel ruimte in. Ook al neem je dan het minimum aan gewone kleren mee, we kregen het toch niet in 3 koffers gepropt. Die extra $25 bagage is niet erg, maar de auto…tja…maar even kijken of alles past. Zaterdagochtend (of is het nog nacht?) om 2.30 de wekker gezet, om 6.15 ging de vlucht. Eerst hadden we vrijdagochtend al de stress dat we een sms-je kregen dat onze vlucht naar Chicago was afgelast, maar gelukkig nog geen kwartier later een tweede sms-je dat ze ons al hadden omgeboekt via San Francisco. Ongeveer zelfde reistijd. vleugel-met-sneeuwZe hadden voor ‘s nachts 1-3 inches sneeuw voorspeld, maar toen we opstonden lag er nog niets. Tegen de tijd dat we bij het vliegveld waren, begon het echter te sneeuwen, oeps, als dat maar goed gaat, dachten we nog. Bij het inchecken tweede stuk stress: helemaal over het hoofd gezien dat je een eTA nodig hebt om Canada binnen te mogen, was ook pas in November ingevoerd, een soort van ESTA, voor $7 krijg je een visum. Gelukkig konden we het op onze smartphone ter plekke voor ons allevier invullen, kost even een paar minuten en wat peentjes om te zweten, maar dan heb je ook per ommegaande bericht dat je bent goedgekeurd. Behalve als je dus bij 1 van de vier een verkeerd e-mail adres invult (tenminste dat is nu onze theorie). Maar we konden daarna allevier inchecken, dus zou wel goed zijn. Al met al goed getimed, want we waren door de douane en bij de gate en konden meteen instappen. Maar toen lag er dus al zo veel sneeuw op de vleugels dat we eerst door het “de-icing” station moesten. Meer dan anderhalf uur vertraging, met maar 1 uur en 2 minuten overstap tijd, zaten wij al te hopen dat United ons automatisch zou omboeken, toen we erachter kwamen dat de vleugel-zonder-sneeuwvlucht in SanFran ook vertraagd was en we dus net zo veel overstap tijd hadden. In SanFran stapten we uit, liepen naar de nieuwe gate en konden meteen instappen, over strakke timing gesproken! Vleugels waren helemaal sneeuwvrij, sterker nog, we hadden een mooie blauwe lucht. Nadeel van zo weinig tijd was wel dat we geen tijd hadden (ons geen tijd hadden gegund) om lunch te halen, dan maar wat snacken met chips, meegenomen fruit en koekjes. Om even na twee uur waren we aan in Vancouver, de douane daar ging heel soepel, bagage duurde even, maar gelukkig waren wel alle vier de koffers overgekomen.

Bij de autoverhuur aangekomen, kregen we al snel door dat de Toyota die we online hadden gehuurd niet groot genoeg zou zijn, met wat heen en weer gepraat tegen een nog enigszins volle-kofferbakredelijke extra prijs een grotere auto gekregen: een BMW X3, met fourwheeldrive, ook een voordeel als je toch de sneeuw ingaat. Zelfs in deze auto moesten we flink passen en meten met de koffers, maar we kregen ze allevier achterin! Hoefde zelfs geen tas tussen de kids in. Daar konden we dan onderweg nog wat boodschappen plaatsen. Vancouver uit hadden we redelijk wat verkeer / file, maar eenmaal op Highway 1 hadden we een mooie tocht door de besneeuwde bergen met aan onze linkerkant de Howe Sound. Lekker hamburgers happen onderweg en de eerste boodschappen inslaan, om zeven uur reden we ons vertrouwde Whistler binnen, mooi verlicht, maar na zo’n lange dag hadden wij geen zin meer om het dorp nog in te gaan. Lekker alle koffers een beetje uitgepakt, wat drinken en dan snel op bed. Een reis van 19 uur gaat je niet in de koude kleren zitten. Maar gelukkig hebben we twee weken om bij te komen!

Leave a Reply

Your email address will not be published.