The Holy City – deel 2

Voor wie het nog niet geraden had, na het schrijven van deel 1 ging het licht een beetje uit en ondanks mijn voornemen om alles op te schrijven nu het nog vers in mijn geheugen lag, was het knikkebollen achter de computer in het business center van het hotel dusdanig onhoudbaar dat ik m’n bed gewoon maar opgezocht heb. Het was tenslotte al kwart over negen ‘s avonds… 

Nadat we iedereen hadden uitgezwaaid die naar Bethlehem ging, liepen wij weer terug de Arabische markt om daar op het dakterras een lekkere falafel lunch te nuttigen. Tijd om de drukte van het oude Jeruzalem binnen de muren te ontvluchten en buiten de muren op zoek te gaan naar Mount Sion en alles wat daar te zien is. Net buiten de muren vind je een kerk die relatief nieuw is, want hij is gebouwd door de Pruisische Keizer Wilhelm eind 19e eeuw. Een redelijk stevig bouwwerk en volgens onze gids neergezet zodat de Duitsers konden opscheppen dat zij WEL dingen mochten bouwen en de Fransen en Engelsen niet. Maar ja, het Ottomaanse rijk liep op zijn eind en we weten allemaal dat daarna de Britten kwamen in 1917 tot aan de Israelische staat in 1948. 

Aan de Zion kant ligt ook het gebouw waar men denk dat het laatste avondmaal heeft plaats gevonden alsook het graf van koning David. Ook de bovenzaal van het laatste avondmaal moest natuurlijk worden afgeleid en aangenomen. De zoektocht was natuurlijk al beperkt tot buiten de muren – Jezus vond de tempel maar een corrupt iets en wilde er dus niets mee te maken hebben – en blijkbaar waren er nog andere gelovigen die daar ook zo over dachten en de wijk waar die woonden hebben ze dus bedacht dat dit het gebouw/de plek wel MOEST zijn… Ook een leuk weetje is dat het dak helemaal erboven tot aan 1967 de plek was waar veel Joden kwamen bidden naar de originele tempel toe, omdat ze toen nog niet bij de klaagmuur konden komen, omdat Jordanie toen het oude Jeruzalem in handen had. Kunnen jullie het allemaal nog volgen? Ik moet eerlijk bekennen dat de geschiedenis van het Midden-Oosten bij mij niet zo bekend is als bijvoorbeeld die van West-Europa of de Verenigde Staten…

Via de buitenkant van de muur liepen we naar onze nieuw bus. De buitenkant van de muur verteld ook een heel verhaal op zich, de onderste stukken van de muur zijn 2000 jaar oud en de bovenste stukken maar 500. In die bovenste stukken zie je ook een heleboel kogelgaten uit de tijd van de onafhankelijksoorlog (1948). De nieuwe bus was natuurlijk een veel kleinere nu we nog maar met z’n vijven waren, maar wel een met heerlijke stoelen om ons moeie lijf in te laten zinken. Met een paar korte stops bij Mount Scopus met uitzicht over heel Jeruzalem, oud, nieuw, de olijfberg en Zion; de eerste Joodse wijk uit mid 19e eeuw met een karakteristiek windmolen die in Spanje met Don Quichote niet had misstaan en de Knesset kwamen we al weer aan bij de laatste stop van onze tour: de Machane Yehuda, ofwel Joodse markt. 

Deze markt is met recht de mooiste markt qua levensmiddelen waar ik ooit geweest ben, zoveel lekkere dingen bij elkaar. Van kruiden, gedroogd fruit, de grootste granaatappels die je ooit gezien hebt tot aan vers gemalen Tahine, lekker brood, baklava en andere zoete versnaperingen. Het enige waar ik niet zo’n fan van ben is de Halva, dat is mij echt een graadje te zoet, of misschien kwam het doordat ze ons de citrus variant aanboden en had ik een chocolade variant wel lekker gevonden. 

Nadat we een dik uur over de markt gelopen waren en allemaal wat gekocht hadden en gegeten hadden, was het vijf uur en tijd om weer terug te gaan naar Tel Aviv. Althans, voor mij, want de gids zowel als de familie van vier met wie ik de middag had doorgebracht bleven in Jeruzalem en had ik dus de chique VIP bus helemaal voor mezelf alleen. We reden naar het Westen, dus ondanks het feit dat ik voor de tweede keer op rij de zon niet in de Middellandse zee heb kunnen zien zakken, was het toch een mooie gezicht. Wederom wat verkeersdrukte, maar om een uur of half zeven was ik dan toch weer in mijn hotel. Blog 2 ook af en nu dus beginnen aan dag 3 van mijn trip – een reisdag richting Eilat.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *