The Holy City – deel 1

Natuurlijk bedoel ik dan Jeruzalem, de stad die in (bijna) alle religies wel als heilig wordt gezien en waar al zoveel eeuwen heftige strijd om wordt gestreden, tot op de dag van vandaag. Natuurlijk had ik deze stad net als Tel Aviv in m’n eentje kunnen gaan verkennen, maar dit leek me bij uitstek een stad waar een gids wel van pas komt, dus ik had al een tijd geleden een tour geboekt: een hele dag Jeruzalem. In de ochtend het oude – meest interessante – stuk van de stad en na de lunch verschillende delen van het nieuwe Jeruzalem (foto hieronder is een panorama genomen vanaf mount Scopus, een van de hoger gelegen bergen rondom jeruzalem). 

Al om kwart over zes moest ik me melden bij het ophaalpunt in Tel Aviv, maar zoals gezegd, dat was letterlijk 2 minuten lopen van mijn hotel. Nog steeds dusdanig vroeg dat ik in mijn angst om me te verslapen vanaf een uur of 1 iedere drie kwartier op de wekker heb gekeken, niet handig. Ik was niet de enige die op de tour ging als gingen de meeste mensen alleen met het ochtend programma mee om daarna door te rijden naar Bethlehem en de dode zee.

Met het drukke verkeer erbij was het dik anderhalf uur rijden voor we werden afgezet bij de Jaffa Gate waar onze gids Allan al op ons stond te wachten. Hij legde eerst de indeling van de oude stad uit met z’n vier kwartieren voor de verschillende geloofrichtingen: joods, moslim, christelijk en armeens (het kleinste deel, maar wel heel duidelijk apart benoemd). Als eerste gingen we naar de heilige grafkerk of zoals die in het Engels mooier heet: the church of the Holy Sepulchre. Eigenlijk wederom in omgekeerde volgorde, want naar verluid is deze kerk gebouwd op de plek waar Jezus werd gekruisigd, geolied en begraven, het einde van de Via Delarosa met alle stappen van zijn pad. De moeder van keizer Constanijn in ca 300 na christus heeft deze plek uitgekozen en de eerste kerk hier gebouwd. 300 jaar nadat het allemaal gebeurd is, moet je natuurlijk een aantal aannames maken, maar de logica van de stappen en het teruggrijpen op dingen uit de bijbel klonken toch heel logisch. In de kerk zie je ook heel duidelijk de verschillende stromingen van het christendom vertegenwoordigd, katholiek, Grieks orthodox, armeens, Russisch orthodox etcetera, voor mij meer af te leiden uit de letters, maar voor kenners ook aan de stijl en de soort van decoratie. De kerk is net als zoveel dingen hier niet de originele, want iedere keer als er een wisseling van de wacht kwam werden dingen afgebroken en weer opgebouwd. 

In het Arabische kwartier hebben we vooral de kriskras straatjes met alle kraampjes doorlopen. De moskee die strategisch gebouwd is op de plek waar de oude Jodentempel een paar duizend jaar geleden stond (met de grote gouden koepel is niet de moskee zelf, het gebouw ernaast met de grijze koepel is de moskee), maar daar mochten we niet in natuurlijk. De dome of the rock zoals het gouden koepel gebouw heet, is wel gebouwd op de plek van de tempel, de Romeinen hadden de tempel verwoest in 70 AD en de kalief had er in ca 700 een moslim heiligdom op gebouwd.

In het Joodse kwartier vind je nog steed een aantal van de alleroudste constructies. De gids kon niet nalaten om steeds te benadrukken dat het Jodendom de oudste religie is, dan het christendom en pas daarna de profeet Mohammed. Een stukje van de oude Cardo is nog bewaard gebleven en daar leerden we dat deze marktstraat in Romeinse tijd altijd van Noord naar Zuid werd gebouwd, samen met de zon had je dan alle vier de punten van een kompas. Ook zagen we een stukje van de “brede muur”, bijna 3000 jaar oud en volgens velen aangehaald in de bijbel (Isajah 22:10). 

Daarna gingen we door de beveiligingspoortjes naar de klaagmuur, een must-see stop natuurlijk en we kregen allemaal een klein papiertje om iets op te schrijven en in de muur te stoppen. De vrouwen hebben een kleiner stuk muur dan de mannen en daar is het dus ook een stuk drukker. Voor alle mannen was er ook een leen-keppel station ingericht, maar voor vrouwen mocht het zonder hoofdbedekking, al had ik wel voor de zekerheid een sjaal meegenomen. 

Als laatste deel terug naar de Jaffa poort liepen we het eerste stuk van de Via Delarosa, inmiddels kon je daar over de hoofden lopen, goed de paraplu van je eigen gids in de gaten houden, want ook al hadden we afgesproken bij de Jaffa poort in het geval we elkaar kwijt zouden raken, in dit doolhof annex mierenhoop wilde ik toch niet verdwalen… 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *