abrupt einde aan de hoge blogfrequentie

Hoe weet je dat het normale leven weer is teruggekeerd? Juist, dan heb je of geen tijd of geen stof om te bloggen. In mijn geval vooral het eerste, want er is genoeg gebeurd. Voor de trouwe lezer wel heel abrupt: zijn we überhaupt wel thuis gekomen? Want de laatste blog was nog gewoon in Costa Rica. Zullen we dat verhaal dan maar eerst afmaken?

IMG_2072Zaterdagochtend moesten we officieel om 11 uur onze kamer al uit, maar via de lieve Evelyn bij de pool kregen we geregeld dat we pas om 1 uur onze koffers hoefden mee te geven aan een ophaaldienst zodat wij eerst nog wat konden eten voor onze chauffeur ons mee zou nemen voor een vijf uur durende rit IMG_2082naar San Juan. De ochtend goed besteed. Ik heb eerst een lange strandwandeling bij opkomende zon gemaakt, o zo mooi, dat zand, het licht, de blauwe zee en het geluid van vogels en golven met niemand om je heen, je eigen voetstappen zijn de enige op het zand. Na het ontbijt ging ik met de kids naar het strand, boogieboarden voor de kids, snorkelen en kayakken voor mij, alles eruit halen wat erin zit. Om 11 uur had Bart alle koffers min of meer klaar staan en gingen we met z’n allen nog even bij en in het zwembad, cocktails drinken bij de poolbar. Mix van zand, zout en chloor afspoelen onder de douche en daarna koffers mee met de ophaaldienst en wij aan de pizza. Mooi afscheid van een schitterend resort.

IMG_2109Netjes om 2 uur stond onze chauffeur al klaar met een ruim busje. Lange rit, dus maakten het ons maar gemakkelijk. Mooie uitzichten onderweg, dus genoeg om naar te kijken. Zonsondergang in de bergen. Vlak voor ons hotel was een grote Walmart, volgens onze chauffeur moesten we daar wel de nodige snacks kunnen krijgen voor de vliegreis. We hadden meer IMG_2136een gewone kleine super in het hoofd, maar ook grappig om bij een enorm Amerikaans aandoende Walmart in Costa Rica onze mueslirepen, snoepjes en koeken in te slaan. We hadden de nacht geboekt bij Holiday Inn Express Airport, want onze terugvlucht was al om zes uur, dus moesten om half vier met de shuttle naar het vliegveld. Dat was wel even shocking opstaan op de laatste vakantiedag. Maar om vier uur stonden we netjes IMG_2137in de rij om te betalen om het land uit te mogen. Kijk, in onze ogen doen ze dan toch iets fout, als je belasting wilt heffen, doe dat dan als toeristen het land binnen komen. Dan hebben ze nog de hele vakantie om te vergeten dat je ze hebt laten betalen. Laat je toeristen echter pas betalen als ze weer weg gaan, dan is dat dus de laatste herinnering die ze aan je land hebben. Ach, die $29 per persoon overleven we ook wel weer IMG_2140en we wisten het van te voren, dus geen verrassing. Vlucht terug vertrok niet alleen keurig op tijd, soms is het ook heel fijn om nog gold member te zijn, want zo af en toe krijg je dan een upgrade voor de hele familie. Met z’n vieren zaten we dus lekker business.Groter toeval bestaat niet, Bart zat in z’n eentje op rij drie en wij allemaal op rij 4, zit hij toch gewoon naast een Nederlander. Erg grappig, iemand die in bloembollen doet en een eigen bedrijf heeft in South Jersey. Bart had dus genoeg praat. Vijf uur vlucht, twee films en een matig ontbijtje verder waren we al weer op Newark Airport.

IMG_2153Thuis begon al meteen het gewone leven: wasjes draaien en opruimen, spullen klaarleggen voor school, erachter komen dat je toch nog het een en ander mist, naar de winkel met z’n allen en na twee dagen ben je dan helemaal weer bij met de was en voorbereiding en kunnen de volwassenen weer gewoon naar het werk. Op donderdag de belangrijke eerste IMG_2157schooldag. Stijn wilde heel stoer met de fiets naar school, dat had hij zo leuk geoefend met z’n vriendje Markus, maar diens moeder deinsde op het laatste moment toch terug, maar niet Stijn, die ging gewoon in z’n eentje. Z’n moeder is dan minder een held, want het is niet dat ze zijn fietskunsten niet vertrouwd, meer dat ze die andere auto-idioten hier in New Jersey met wat argwaan bekijkt. Maar alles goed gegaan! Eniek ging liever met de auto, fietsen zou ze nog wel eens overwegen als het wat minder warm was.

IMG_2174Eerste schooldag eindigde met veel spektakel, niet zozeer omdat de kinderen veel huiswerk hadden (al hadden ze dat wel), nee, er was een klein twee-mans-vliegtuigje gecrashed op het sportveld bij het zwembad. Een aantal vriendinnen van Eniek waren aan het softballen toen het vliegtuig over kwam IMG_2175zeilen, en zich aan de rand van het veld tegen een boom liet crashen. De inzittenden waren relatief ongedeerd, de ene man had twee gebroken benen en de andere weet ik niet. Maar het verhaal ging dat ze bewust aan de rand hadden gemikt om geen kinderen te raken. Tjonge, weer een verhaal erbij om te vertellen. Gelukkig had ik op mijn werk de sms met de foto van Eniek en de Eyewitness News gemist…

Tweede schooldag was al alsof het niet anders was geweest, behalve dan dat Stijn z’n fietssleutel thuis vergeten was. Maar hoe stoer ben je dan als je dat verhaal aan de rector vertelt die je dan je fiets in haar kantoor laat parkeren voor de dag. Maar een beetje ongemakkelijk voelde hij zich toch wel, want hij was redelijk intens toen hij me vertelde dat hij nooit, nooit meer z’n sleutel mocht vergeten. En wat heb je dan na twee dagen school verdiend? Juist: weekend! En niet zomaar een weekend, een lang weekend, want maandag is het hier labor day. Tijd en stof tot bloggen dus.

Leave a Reply

Your email address will not be published.