Kerstavond op z’n Canadees

Ik ben er nog steeds niet helemaal uit of ik het fijner vind dat het zonnig is met veel kunstsneeuw of dat ik graag een dik pak sneeuw heb met minder zicht. Een goede mix van beide is natuurlijk het ideale scenario, maar helaas ziet het ernaaruit dat op de eerste dag na we weinig echte sneeuw gaan krijgen. Maar gouden randje is natuurlijk dan wel dat het uitzicht geweldig is. Niet alle pistes en liften zijn nog open, daarvoor is er te weinig sneeuw gevallen, maar er gaan steeds meer pistes open, dus een aantal van onze favorieten hebben we al kunnen toevoegen. We zijn pas halverwege de vakantie, dus als ze nu een beetje hun best doen met sneeuw maken, wie weet kunnen we dan ook Ode to Joy, Highway 86 en met een beetje mazzel ook Dave Murray aan ons lijstje toevoegen.

De kids zitten ook dit jaar weer vijf dagen op het teen-ski-camp, dat is goed voor hun techniek en natuurlijk leuk voor hen om met leeftijdsgenoten te skien. En heel stiekem ook leuk voor Bart en mij natuurlijk om met z’n tweetjes een paar dagen op pad te kunnen. Bart wisselt dan van snowboard naar ski’s, zodat we een beetje gelijk op gaan. Of liever, zodat we ook de ski-paden kunnen doen, want voor een snowboard zijn die vaak een beetje te plat en met stokken kom je overal uit. De eerste paar dagen had ik een redelijke angst-blokkade door mijn knie-blessure van vorig jaar, maar door zelf ook een lesje te nemen is dat weer redelijk recht gezet. Nog steeds gaat Bart een stuk sneller, maar dat gooi ik dan maar op de zwaartekracht die in zijn voordeel werkt.

In Canada vieren ze kerst vooral op de 24e, dat heet dan Christmas Eve, zelfs overdag wens je mensen een Happy Christmas Eve toe. ‘s Avond is dan het traditionele kerstdiner en de kadootjes onder de boom. In ons hotel hadden ze ook kerstkoekjes en gluhwein voor alle gasten, gezellige boel dus. Echt uitgebreid koken in ons appartement zag ik niet echt zitten, tijd in de keuken is minder tijd op de piste, maar gelukkig hebben de restaurants daar ook op gerekend en konden we onze kerstdinerbox ophalen bij Portobello: een gegrilde hele kip, oven aardappeltjes, geroosterde groenten, coleslaw en natuurlijk biscuits. Onze boom hadden we ook thuis gelaten, maar kadootjes waren er natuurlijk wel. De oude US traditie van vier pakjes elk: something to wear, something to read, something you want, something you need doet het altijd goed. En met een Amazon Prime gratis maand-abonnement had ik een aantal dingen al laten bezorgen bij het hotel. Alleen Eniek’s something to read is nog ergens onderweg, hopelijk komt dat voor de 30e aan… En natuurlijk is het grootste kado van allemaal een heerlijke vakantie in de sneeuw. Nog een paar dagen genieten dus!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *