Wauw!

Een andere titel kan ik echt niet geven aan ons bezoek aan Alhambra, hebben toch een hoop gezien, maar dit was toch weer eentje om stil van te worden zo mooi. Was ik blij dat we alle waarschuwingen in acht hadden genomen en dat ik de kaartjes al in juli had veilig gesteld. Alhambra is namelijk iedere dag uitverkocht, vooral de kaartjes voor het Nasrid paleis (en dat maakt het bezoek echt wauw, de rest is ook mooi, maar toch meer te vergelijken met andere mooie heritage sites). 

Granada is wel dik twee uur rijden van ons appartement, dus was een vroeg dagje, maar het rijden door de bergen verveelt ook niet gauw. Mijn opmerking dat Californië goed vertegenwoordigd is in Spanje, kon op een hartelijk gelach rekenen, want ja, natuurlijk weet ik ook wel dat het andersom is, maar ik ken Santa Barbara, Santa Monica en Sierra Nevada toch vooral vanuit de US, duh…

Bij Alhambra aangekomen – let op, het is net het Alhambra, want ‘Al’ betekent al ‘het’ – konden we nog een mooi parkeerplekje dichtbij vinden en onze audioguides ophalen. Met gids kon ook, maar het voordeel van een audio guide is dat je het in je eigen tempo kunt doen, het nadeel is natuurlijk dat je geen vragen kunt stellen aan een audio-opname. 

Het hele complex bestaat uit vier verschillende delen: General life (min of meer het boerderij-paleis achter het fort), het kasteel van Karel de Vijfde, Alcazaba (het militaire fort) en de paleizen van Nasrid. In totaal een gebied van wel 28 voetbalvelden groot, weer een zware dag voor de voeten dus. 

Het oude deel is gebouwd vanaf de 13e eeuw. Vanaf 1492 waren de Spanjaarden weer aan de macht en werden er de nodige veranderingen aangebracht. Karel de Vijfde wilde een groot eigen paleis, direct naast het paleis van de emir, dus nu heb je een heel mooi arabisch paleis met pontificaal daaraan vastgemaakt een Renaissance stijl paleis.

Renaissance stijl is mooi en indrukwekkend, maar dat kenden we natuurlijk al wel een beetje. De grote verrassing was het Nasrid paleis, zoveel details in het stucwerk op muren en plafonds, de ene mooie zaal volgde op de volgende. In totaal alleen in dat paleis al een dik uur doorgebracht. 

Alcazaba was onze laatste stop in Alhambra, nog meer details dan Alcazaba in Malaga, de laatste belegering door koningin Isabella en koning Fernando werd uitgebreid besproken, die duurde dan ook ruim 3 maanden. Daarna was het eten op en gaven de Moren binnen het fort zich over. Op zo’n moment word je met je neus op de feiten gedrukt dat de mensheid helaas op sommige vlakken al die eeuwen niet verder gekomen is…

Mocht iemand nog naar Alhambra gaan, trek dan vooral dik 4 uur uit voor het bezoek, een mooier historisch openluchtmuseum vind je nergens! 

Wij sloten ons bezoek aan Granada af met een wandeling naar beneden naar de stad zelf om ook de kathedraal te bekijken. Eén van de grootste kathedralen van Europa, wederom te danken aan Isabella en Karel de Vijfde. Die moesten natuurlijk wel een groot statement maken dat het Christendom had overwonnen en de paus gaf Granada er een mooi bisdom voor terug. Ook hier weer veel open monden van zoveel moois. Bijna 2 eeuwen lang aan gebouwd, maar dan heb je ook wat. Het orgel met z’n vele pijpen is een kunstwerk en het altaar met al z’n zilver, goud en gebrandschilderde ramen kun je gerust een half uur naar zitten kijken. 

De heenweg is ook de terugweg, dus we namen eerst nog een drankje om moed te verzamelen om de 2 kilometer omhoog terug naar de parkeerplaats te overbruggen alvorens weer in de auto terug naar Benalmádena te stappen. Precies 12 uur na vertrek trokken we de voordeur weer achter ons dicht, even benen omhoog, want morgen weer een wandeldag….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *